Roemrucht en kleurrijk stadsdeel

‘Iedereen kent de Bijlmer vanwege de drugs, de sociale tegenstellingen, het onvermogen van mensen om uit hun isolement te komen, de illegaliteit. Dat zegt ook iets over onze samenleving, net zoals Het Zwanenmeer dat op een mythische manier doet in de scènes over boeren en adel, over de diepe duisternis rondom het
meer en de illusie van fonkelende witte zwanen.’

‘Na mijn dansopleiding raakte ik in de jaren tachtig geïnspireerd door dansende jongeren uit de hiphopscene in de Bijlmer. Zij dansten buiten fancy studio’s, uit pure drang om te bewegen; rauw en ongepolijst. Heel anders dan de hiphop die je in videoclips ziet. Dat is een platte vorm ervan waaruit alle persoonlijkheid en nuances zijn verdwenen.’

‘Het zou mooi zijn als de voorstelling voor een kruisbestuiving zorgt. Op een van de repetitiedagen zijn we met alle dansers naar Amsterdam-Zuidoost gegaan, om er de atmosfeer, het eten en de muziek te proeven. Het werkt naar beide kanten, ook de Bijlmerbewoners in deze crew bekijken hun eigen plek anders
als ze er met gasten van buiten rondlopen.’

Nita Liem, regie en artistieke staf Don’t Hit Mama